Self-Esteem and Readiness to Solve Problems in University Students

Głównym celem prezentowanego badania było określenie, jaka jest zależność między samooceną studentów a ich gotowością do rozwiązywania problemów. Sprawdzono również, czy zmienne te są różnicowane przez rodzaj studiowanego kierunku (ścisły vs społeczno-humanistyczny), status na rynku pracy (pracujący vs niepracujący) oraz płeć (kobieta vs mężczyzna). Wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego. W celu zebrania niezbędnych danych zastosowano Skalę Samooceny M. Rosenberga oraz Skalę Gotowości do Rozwiązywania Problemów autorstwa K. Tomczak i A. Franczyk. W badaniu wzięło udział 263 studentów dwóch opolskich uczelni. Wiek respondentów mieścił się w przedziale od 18 do 35 lat. Uzyskane wyniki wskazują na istotną umiarkowaną dodatnią korelację między samooceną a gotowością do rozwiązywania problemów. Ponadto ustalono, iż studentów kierunków ścisłych cechuje wyższa samoocena oraz większa gotowość do rozwiązywania problemów niż studentów kierunków społeczno-humanistycznych. Co więcej, istotnie wyższą samoocenę od studentów niepracujących, posiadają studenci łączący studia z pracą zawodową. Czynnikiem istotnie różnicującym wyniki studentów okazała się również płeć. U mężczyzn odnotowano wyższą samoocenę i gotowość do rozwiązywania problemów, niż u kobiet.